Naar de website van Sterkliniek dierenartsen

Snel naar

 

- kennismaking

- openingstijden

- spoed

 

Bel voor info of afspraak

033 -472 18 27

banner ABC voor Dieren Sterkliniek Amersfoort
logo Sterkliniek Dierenartsen Amersfoort
ABC voor Dieren
Sterkliniek Amersfoort
naar de sitemap van ABC voor Dieren

BMB  ©  2011-2012 ABC voor Dieren

logo Sterkliniek Dierenartsen Amersfoort
volg ons
volg ABC voor Dieren op facebook

VOLG ONS

Volg ABC voor Dieren op twitter

sitemap

Verhalen

Een trieste middag

 

Het dierenarts zijn bestaat voor een groot gedeelte uit erg leuk werk. De dieren beter maken. Er voor zorgen dat ze niet ziek worden. En vergeet vooral niet de leuke contacten met de mensen die deze dieren als maatje hebben.

Soms is het goed werk wat je doet, maar niet leuk. Zo ook deze vrijdag middag.

 

Een oudere altijd opgewekte mevrouw belde. Ik ken haar al zo lang als haar eigenwijze Jack Russel Bobby oud is: 17 jaar. Bobby is aan het braken en wil voor het eerst in zijn leven al een paar dagen niet eten. Ze heeft het idee dat Bobby op is. Het is niet altijd makkelijk te plannen, maar ik vind dat ik naar haar toe moet.

Dus ga ik een visite doen. Ze is blij me te zien. Bobby ligt stil op het kleed. Hij ademt snel en kreunt af en toe. Mevrouw zegt: "Volgens mij moeten we er mee stoppen, zo gaat het niet. Hij plast nu ook wat vaker in huis. Dat vind ik niet erg want ik of mijn dochter ruimen dat wel op, er ligt toch overal zeil. Maar ik vind het voor Bobby zo vervelend".

 

Ik kijk Bobby na. Eigenlijk ziet hij er erg goed uit voor zijn leeftijd. Mooie vacht, voldoende spieren en een oersterk hart. Als ik zijn buik voel, geeft hij aan dat het pijnlijk is. Met wat rustig, zachtjes en dieper voelen kom ik een grote dikte tegen, die er niet hoort te zitten en het zit tegen de maag. Bobby heeft een gezwel in zijn buik. Ik vertel haar dat. Ze is met me eens dat ze 17 jaar plezier heeft gehad met hem, maar dat we hem een waardig afscheid moeten geven. Gek genoeg, toen de beslissing was gevallen leek het een opluchting voor ons allen.

 

Heel rustig ging hij slapen op het eerste prikje met het slaapmiddel. Toen ik haar vertelde dat ze altijd goed voor hem is geweest, vertelde ze me: “Dokter, u hebt me ooit gezegd dat sperziebonen goed waren om aan hem te geven. Maar ik vond dat wat kaal alleen bonen, dus gaf ik hem om de dag sperziebonen maar wel met een …..gehaktbal. De laatste tijd niet meer hoor, toen kreeg hij om de dag een tartaartje dat is wat magerder voor hem.” De sperziebonen moesten wel van Hak zijn. Verder kreeg hij elke week een frikadel. Als de kinderen dan patat gingen halen zei ze elke keer weer: "vergeet de frikadel voor Bobby niet". Verder natuurlijk de hondenbrokjes, hondenkoekjes en blokjes Zeeuws spek als ze op bezoek was bij haar dochter, want de kat kreeg dan kabeljauw.

Ik vertel haar nogmaals dat ze een goed kosthuis heeft. Ik krijg namelijk niet om de dag een gehaktbal.

 

Ondertussen slaapt Bobby diep en bij het laatste prikje zakt hij weg met de hand van deze lieve mevrouw op hem.

 

Gepco van Bokhorst

Verhalen

Gepco van Bokhorst dierenarts ABC voor Dieren
kat
hond